Rien Eikmans 40 jaar lid

Zondag 28 november was Rien de tweede dit jaar die aan de beurt was om gehuldigd te worden. Dit maal door onze oud-voorzitter Leo van de Rijt en Jan Houwen.
Bij binnenkomst krijgen we meteen de foto te zien van Liv, dochter van de kleinzoon, een half jaar oud en het eerste achterkleinkind. Na die foto uitvoerig bewonderd te hebben, valt het gesprek in een ommezien op ons pas overleden erelid Gerrit Janssen. Rien en Netty hadden nog regelmatig contact met Gerrit en hem een maand of twee geleden nog gezien. Dus dit had ze toch overvallen.

Tijd om eerst de plichtplegingen te doen, de felicitaties en het overhandigen van de bloemen (een bondsspeldje zat er niet meer aan want sinds een paar jaar was Rien alleen nog lid van de vereniging). En vervolgens komen er de nodige verhalen vanuit het verleden los:
De dag van het park: een evenement wat een aantal jaren vanuit de gemeente georganiseerd werd in het Odapark en ook op het vlakwaterterrein. Daarop werd dan vanuit de “Huisvriend” een standje bemand werd met een flink aantal vogels in TT-kooien.

* Het clubblad van de “Huisvriend” wat lange tijd maandelijks uitkwam. Rien verzorgde jarenlang het voorblad en het uitprinten wat hij op de apparatuur van zijn vroegere werkgever (Xerox) kon doen. En de keer dat het helemaal mis ging. Juist bij die 50-jarige jubileumtentoonstelling van de Huisvriend, de gewestelijke wedstrijd van Gewest 4 van de ANBvV in 2002. Achthonderd catalogussen moesten er geprint worden, dat ging fout, die hele klus moest overgedaan worden terwijl het diezelfde dag nog klaar moest en de beste machine niet meer beschikbaar was. Het gevolg was dat de prints zelf uit gesorteerd moesten worden en ze ’s avonds laat nog met 10 man aan het rapen waren.

Rien werd “besmet” met de vogelhobby door zijn vader die er altijd al veel had.  En in de voetsporen van zijn vader begon hij ook met agapornissen. Maar dat heeft niet lang geduurd. Dat waren toch lawaaimakers en Rien stapte over naar kanaries. En daar is het altijd bij gebleven: goudgeel, mozaïek en duits wit (tegenwoordig dominant wit), vetstof dus. Maar ook pigment: satinet wit. Vele prijzen zijn er gehaald. De mooiste kleurkanarie van de show al in 1982. De 1e en de 2e prijs in het Kampioenschap van de Peel ongeveer 1988 met witte kanaries. Waarbij aangetekend moet worden dat dit beide A-stammen waren. Rien speelde altijd met A-stammen en/of B-stellen want goede scores hierin halen zegt meer over de kwaliteit van het kweken dan winnen met een enkeling. De bondsmedaille van de NBvV in 2007. Desgevraagd waren de mooiste prijzen toch degene die hij won op de Nederlandse Kampioenschappen van de ANBvV in Zutphen. “Das war einmal”. Want gespeeld en gekweekt wordt er niet meer. We bewonderen buiten nog de plek waar op het eind van het kweekseizoen soms meer dan 200 vogels zaten. Gedeeltelijk is dat nu in gebruik voor andere doeleinden, maar er is nog steeds een stukje volière, er moet toch nog iets zitten, 4 kanaries en 3 zebravinken, allemaal mannen……..

Bekend is voor de meesten wel dat Rien nog wel meer hobby’s heeft. Zoals “vogelen” in de natuur, gidsen voor o.a. het IVN, de jaarlijks blauwborst en “Hamert” excursies. Rien weet van alles van schimmels, insecten, vlinders, vleermuizen en ga zo maar door. Maar er komt nog een andere om de hoek kijken: het verzamelen van vogels van “Schleich Wild Life” Met trots laat Rien een bruine pelikaan van zo’n 5 cm zien. Ooit voor een prikkie aan kunnen schaffen en nu door de zeldzaamheid veel geld waard. Inmiddels heeft ie er meer dan honderd. Voor wie hier niet bekend mee is, bijgaande foto zal het wel verduidelijken.

Twee en een half uur vlogen voorbij en toen was het hoog tijd om naar huis te gaan. Het was een gezellig bezoek. Wij (Leo en Jan) hebben er van genoten. Wij hopen Rien en Netty ook.